Blog Literacki
Aby zdobyć wielkość, człowiek musi tworzyć, a nie odtwarzać.
Antoine de Saint-Exupéry
Drodzy Uczniowie!
Przed Wami otwiera się literacki blog, na którym macie możliwość zamieszczania swojej twórczości! Czekamy na Wasze wiersze, aforyzmy, opowiadania, felietony, reportaże, eseje... Pragniemy, by ten blog dał Wam możliwość wyrażania siebie! Zdajemy sobie sprawę, że wielu uczniów pisze, ale często brakuje im odwagi, by komuś pokazać to, co stworzyli. Na naszym blogu możecie to zrobić, także anonimowo!
Zanim zdecydujecie się jednak na zamieszczenie swoich utworów, przeczytajcie poniższe informacje:
- Opiekunem – moderatorem bloga jest nauczyciel języka polskiego, pani Ewelina Majewska, do której zgłaszacie się, gdy chcecie opublikować utwór. Możecie także wysłać swoje utwory do opiekuna na adres e-mailowy: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. (preferowana forma! :-))
- Przekaz e-mailowy jest o tyle lepszy, ponieważ daje możliwość nawiązania rozmowy na temat wysłanych tekstów przed ich ostatecznym zamieszczeniem na blogu.
- To Wy decydujecie, czy utwór ma być podpisany imieniem i nazwiskiem, czy może pseudonimem.
- Wszyscy czytelnicy mogą oceniać utwory, klikając na wybraną przez siebie ocenę. Średnia ocena zawsze będzie wyświetlana pod Waszym tekstem.
- Pamiętajcie, że utwory nie mogą zawierać wulgaryzmów, nie mogą także nikogo obrażać.
- Decyzję o umieszczeniu utworu na blogu podejmuje moderator. Może on umieścić utwór od razu, odesłać go do ucznia z prośbą o dokonanie poprawek, np. graficznych, nie umieścić go na blogu, jednak przekazuje on wtedy autorowi powód odmowy publikacji.
- Utwory zamieszczane będą na blogu kolejno, tj. najnowszy tekst będzie wyświetlał się zawsze jako pierwszy.
Pragniemy, by za sprawą Waszych utworów, ten blog stał się miejscem wyjątkowym, do którego zaglądać będą wszyscy. Czekamy zatem na Was i Waszą twórczość!
a Wasze utwory prezentujemy poniżej...
W Wielkim Lesie niedługo odbędzie się niezwykła uroczystość. Zbliżają się urodziny najstarszego niedźwiedzia. To bardzo lubiany i szanowany mieszkaniec Wielkiego Lasu, dlatego leśna wróżka Duża Bella postanowiła zwołać naradę mieszkańców, aby wymyślić program tej uroczystości. Poprosiła swoją córkę, Małą Bellę, aby jej w tym pomogła. Mała Bella z wielkim zapałem przystąpiła do działania.
Benia jest słodką pluszową lamą i najlepszą przyjaciółką Niny, bardzo nieśmiałej dziewczynki. Nina codziennie traci pewność siebie, boi się odpowiadać na zadane pytania, np. w przedszkolu przez panią wychowawczynię. Nie lubi, gdy jest w centrum uwagi, nie czuje się bezpiecznie, zawsze czuje zawstydzenie. Pewnego dnia lama Benia jak co dzień szykowała się z Niną do przedszkola, po drodze w windzie spotkały sąsiadkę, która z uśmiechem się przywitała i zapytała Ninę...
Pewnego słonecznego dnia ślimak Bartuś, wyszedł na polankę koło stawu, by spotkać się ze swoimi przyjaciółmi zwierzątkami: króliczkiem Kubusiem, pieskiem Karolem i kotkiem Mruczkiem. Wychodząc z domu, nic nie powiedział swoim rodzicom. Tak świetnie się bawili, że nawet nie zauważyli, kiedy zaczęło robić się coraz ciemniej. Zwierzątka wróciły do swoich domów, lecz ślimaczek Bartuś był już tak zmęczony, że pomylił drogę.
Ocena użytkowników: 4.5 / 5
Zobaczyłam dezorientację,
poczułam współczucie,
ale potem poprawiłam samą siebie.
To dobrze, że to dziecko nie wie…
Noc jak to noc
Cicha, spokojna i głucha
Najlepszy czas na rozmyślanie
Jesteś sam
Nie musisz się przejmować, że ktoś Cię odrzuci.
autor: Natatalia
Ocena użytkowników: 5 / 5
Co jeśli to wszystko ma sens i zapisano drogi przeznaczenia
w jasnym atlasie serc…
Co jeśli warto trwać, choć czasem boli…
Co jeśli to naiwne nie wierzyć, że po nocy budzi się dzień…
Co jeśli zbyt wiele uczuć to brak uczuć…
Ocena użytkowników: 5 / 5
Co jeśli we mnie jest pustka
staranie się na marne, staranie się bez końca
Co jeśli zostanie po mnie tylko dziura
Dziura, której się nie załata
lub załata czymś lepszym niż do tej pory
Ocena użytkowników: 5 / 5
Wolę, gdy niebo jest bez chmur
niż niebo całe w chmurach
Wolę dżunglę niż pustynię
Wolę chaos niż udręczający spokój
Wolę żyć krótko i szczęśliwie
jeśli coś rozdzielimy na dwie
osobne części
każda staje się
p o ł ó w k ą
natomiast gdy jedna z nich
nie istnieje
automatycznie
sprawia że pierwsza
p o ł ó w k a
staje się całością
kto jak nie księżyc rozumie
naszą samotność ?
autor: liquid anima
gdybym tylko
umiała ułożyć te słowa
w sznurek zdań
pozwolić im
zaistnieć w pełnej
harmonijnej kolumnie
jak
złotawy ornament
nieznanego mi szyfru
autor: liquid anima